محبت گم شده

مهم نیست که تحت تاثیر چه مکتب و چه آیینی هستیم، مهم اینه که بت پرست نباشیم. آیا شما بت پرستین؟!
این سوال رو خیلی جدی پرسیدم. بدون هیچ شوخی و استعاره. شاید بهتر باشه خیلی از ما رویکرد دوباره و بهتری نسبت به قبل در مورد زندگیمون داشته باشیم.

گمان کنم اون روزی که بشر اولین خونه اش رو ساخت و دیوارهاشو رنگ زد و بعد اولین مبل، اولین تلویزیون، اولین میز غذاخوری، اولین کتابخانه و غیره رو ساخت، هدف�ش داشتن زندگی راحت�تر، شادتر و آروم�تر بود، نه؟ یا این�که این�ها رو ساخت، چون بیکار بود، حوصله� اش سر رفته بود، دوران برده داری به سر اومده بود و فکر کرد خوبه که برای خودش خدایی خلق کنه اونم به دست خودش ساخته باشه برای پرستیدن؟!

آدم وقتی توی خونه ای زندگی میکنه که دیوارهاش سال�ها پیش رنگ شده باشن، گوشه گوشه دیوار ترک�های ریزی خورده باشه، جاهایی از خونه گچ�اش ریخته باشه، در مقابل شوت�های محکم توپ فوتبال داخل منزل و مالیده شدن شکلات به دیوارها و کوبیدن میخ و بلافاصله پشیمان شدن از جای کوبش و قلوه کن شدن دیوار هیچ واکنشی نشون نمی�ده! وقتی تلویزیونی از عهد هدهدشاه اول داشته باشه که موقع روشن شدن صدای سماور میده و تا دقایقی بعد از خاموش شدن هنوز تصویر داشته باشه، خوردن توپ فوتبال و زیاد روشن موندنش و کشیده شدن پنجول روی مانیتورش مساله مهمی نخواهد بود. وقتی قدمت تیر و تخته� های موجود در منزل به دوره اول ریاست جمهوری آقای ایکس (بیست سال پیش) بازمیگرده، نینجاهایی که جفت پا روی مبل میپرن و رنگ ماژیک�شون روی پارچه مبل پس میده و پایه صندلی�ها رو با کفش اسکیت میخراشن، آب در دل��ش تکون نخواهد خورد. وقتی ماشین�ش تهران- الف باشه، روی صندلی عقب رو با فندک هم بسوزانن آخ نمی�گه، یا لااقل آخ بلندی نمی�گه!

 اگه شمام اینطور فکر میکنین، حالا تصور کنین که در خونه نوساز، با وسایل تازه خریده شده، آیا میشه ثابت کرد که بت پرست نیستیم؟! روزی که دیدین فرزندتون روی فرش ابریشمی دست باف�ات با کفش گلی ایستاده، یک دست�ش رو که اتفاقا جوهری بوده به دیوار سفید مجاور تکیه داده و داره توپی رو به سمت تلویزیون چند میلیونی� تون نشونه می�ره و همزمان تعریف می�کنه همین الآن یک برگه بزرگ عکس برگردون اسپایدرمن رو به دیوار اتاق�ش چسبونده، اگه سکته نکردین معلوم می�شه که بت پرست نیستین!